Remedy Entertainment heeft de afgelopen jaren een behoorlijke naam opgebouwd als het gaat om vreemde, mysterieuze verhalen. Na de terugkeer van Alan Wake in 2023 is het nu opnieuw tijd om een bekende wereld in te duiken. Tijdens Gamescom 2026 kregen wij alvast de kans om aan de slag te gaan met Control Resonant. Dit keer staat niet Jesse Faden, maar haar broer Dylan centraal.
Zeven jaar na de gebeurtenissen van de eerste Control is de wereld er bepaald niet beter op geworden. Dylan ontwaakt uit zijn gevangenschap terwijl Manhattan volledig is veranderd door paranormale krachten. De FBC is in chaos, Jesse is verdwenen en Dylan krijgt de taak om haar te vinden. Dat klinkt op papier al behoorlijk vreemd, maar wie bekend is met Remedy weet dat dit nog maar het begin is.
Een vreemde terugkeer
De demo begint op een moment waarop Dylan zelf nog maar weinig begrijpt van de wereld om hem heen. Na jaren van gevangenschap moet hij opnieuw leren omgaan met het feit dat hij vrij is. Tegelijkertijd wordt hij vrijwel direct geconfronteerd met een Manhattan dat allesbehalve normaal is.

Dat zorgt ervoor dat Dylan tijdens de demo behoorlijk verward overkomt. Toch voelt dat niet geforceerd. Zijn belangrijkste motivatie is vanaf het begin duidelijk: hij wil zijn zus Jesse vinden. Ondanks alles wat er om hem heen gebeurt, probeert Dylan bovendien anderen te helpen. Daardoor komt hij opvallend menselijk over.
Sean Durrie weet die kant van het personage goed over te brengen. Dylan voelt niet als een typische actieheld die zonder nadenken een gebouw binnenloopt om alles wat beweegt neer te schieten. Hij probeert te begrijpen wat er gebeurt en tegelijkertijd uit te zoeken wie hij zelf eigenlijk is.

En dan is er natuurlijk nog het verhaal.
Wie Control of Alan Wake heeft gespeeld, weet ongeveer wat je kunt verwachten van Remedy. Control Resonant is vanaf het begin vreemd. Personages gedragen zich op manieren die je niet helemaal begrijpt, gesprekken voelen soms alsof je midden in een raadsel terecht bent gekomen en de wereld om je heen lijkt zijn eigen regels te bepalen.
Het klinkt misschien alsof dat een probleem zou zijn, maar juist daarin zit de charme. Remedy heeft een bijzondere manier om een wereld compleet absurd te maken, zonder dat deze daardoor oninteressant wordt. De demo gaf nog lang niet alle antwoorden, maar wist wel precies genoeg vragen op te roepen om mij nieuwsgierig te maken naar de rest van het verhaal.
Geen tweede Control
Waar de eerste Control sterk leunde op third-person shooting, kiest Remedy met Control Resonant duidelijk voor een andere aanpak. Dylan heeft namelijk een stuk gereedschap bij zich dat een stuk persoonlijker wordt gebruikt: de Aberrant.
Dit wapen kan verschillende vormen aannemen en vormt de basis van Dylan’s melee combat. Al vroeg in de game krijg je de mogelijkheid om te kiezen welke vorm je voor zijn zware aanvallen wilt gebruiken. Tijdens de demo kregen we onder andere een hamer, speer en zweep te zien. Die keuze is niet alleen cosmetisch.


De hamer is krachtig en kan flink wat schade aanrichten, maar heeft logischerwijs een beperkt bereik. De speer richt zich meer op precisie en piercing damage, maar is vooral geschikt wanneer je één doelwit wilt aanpakken. De zweep biedt juist meer bereik en is daardoor handig wanneer vijanden op afstand staan. Het zorgt ervoor dat gevechten iets meer draaien om de manier waarop je een situatie benadert. Je kunt niet simpelweg één aanval blijven gebruiken en verwachten dat iedere vijand op dezelfde manier wordt aangepakt.
Daarnaast beschikt Dylan, net als Jesse, over verschillende paranormale krachten. Deze kunnen tijdens gevechten met zijn melee-aanvallen worden gecombineerd. De demo liet nog maar een gedeelte van het systeem zien, maar het lijkt erop dat spelers behoorlijk wat vrijheid krijgen in hoe ze hun vaardigheden willen uitbreiden.


De combat is bovendien snel. Heel snel zelfs.
Bewegen door paranormaal Manhattan
Wat mij misschien nog wel het meest positief verraste, was de traversal. Control Resonant speelt zich af in een open versie van Manhattan die behoorlijk groot aanvoelt. De stad is gevuld met vijanden, missies en andere activiteiten, maar je hoeft gelukkig niet eindeloos van punt A naar punt B te lopen.
Dylan beweegt zich namelijk bijzonder soepel door de wereld. Rennen, springen en zweven sluiten naadloos op elkaar aan en voelen vooral erg responsief. Al vroeg in de demo kreeg ik de mogelijkheid om over gebouwen te bewegen en door de stad te navigeren. Daardoor voelt Manhattan minder als een grote map die je moet doorkruisen en meer als een speelplaats die uitnodigt om te ontdekken.
Dat is belangrijk, want een open wereld werkt alleen wanneer het leuk is om er daadwerkelijk doorheen te bewegen. Op basis van de demo lijkt Remedy dat goed te begrijpen. De combinatie van snelheid, verticale beweging en Dylan’s bovennatuurlijke vaardigheden zorgt ervoor dat je voortdurend het gevoel hebt dat je meer van de omgeving kunt bereiken. Ik ben dan ook vooral benieuwd hoe dit systeem zich houdt wanneer de volledige map beschikbaar is.
Een veelbelovende volgende stap
Ik ging de demo van Control Resonant in met vooral vragen over twee onderdelen: hoe zou Remedy de combat veranderen en zou de traversal daadwerkelijk interessant genoeg zijn voor een open wereld?
Na ongeveer 45 minuten spelen zijn die vragen grotendeels beantwoord.
Control Resonant voelt niet als een simpele herhaling van de eerste game. Remedy lijkt met Dylan en de Aberrant bewust een andere richting op te gaan, terwijl de vreemde sfeer en paranormale wereld waar Control om bekendstaat behouden blijven.
De demo heeft mij dan ook behoorlijk positief verrast. Vooral de combinatie van snelle melee combat en soepele traversal werkte beter dan ik vooraf had verwacht. Tegelijkertijd heeft Remedy opnieuw een verhaal neergezet waarvan ik vooral wil weten waar het uiteindelijk naartoe gaat.
Dat lijkt misschien een vreemde conclusie voor een game die je tijdens een demo vooral met meer vragen achterlaat. Voor Control Resonant is dat echter waarschijnlijk het grootste compliment dat ik kan geven.
Control Resonant verschijnt op 24 september digitaal en op 15 oktober fysiek voor PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc.