Blackmill levert al jaren genadeloze Eerste Wereldoorlog shooters, maar met Gallipoli verlaten we de Europese landsschappen en vechten de oorlog op voor ons onbekend terrein!
Opnieuw imponerende gebieden!
Gallipoli speelt zich namelijk af in verschillende gebieden in en rondom het Turkse schiereiland, dat in 1915 veranderde in een enorm slagveld, waarbij de geallieerden een historisch verlies leden en hun operatie in het water zag vallen.
Gelukkig heb je in de game zelf (met je hele team) in de hand en kun je bij elk potje proberen om tot een goed einde te komen. Dit gaat echter niet zonder slag of stoot, want Gallipoli is net als diens voorgangers een erg intense shooter. Het is in zekere zin net zo intens als een Call of Duty met al die vlieg, slide en springtechnieken, maar dan juist op een hele andere manier.
Voor we dieper op de gameplay in gaan, willen we toch even stil staan bij de grafische pracht en praal die deze game met zich meebrengt. Gallipoli (en diens omgeving) zien er waanzinnig goed uit. De game biedt variërende gebieden van woestijnachtige tot wat meer stedelijke gebieden tot aan de infiltratie van het eiland op zee aan toe.
Hierdoor voelt elk potje niet alleen anders aan, maar zul je ook de eerste tijd echt druk bezig zijn met het zoeken van welke plekken je het beste wel kunt opzoeken om de aanval in te zetten of juist je gebieden te verdedigen. Het gebeurde bij ons vaak dat het opnemen van de omgeving wat langer nodig was, aangezien alles er zo gedetailleerd uit ziet en zo realistisch! Vooral de levels in de woestijnen waarin een zandstorm je het zicht grotendeels wegneemt, zijn waanzinnige ervaringen! Daarnaast zit er ook een goede balans tussen grote open gebieden de bekende loopgraven van die tijd, waardoor alle soort type spelers zich prima thuis kunnen voelen in deze intense shooter!
Dit geheel wordt alleen maar versterkt door de authenticiteit van de wapens en de outfits van alle soldaten. Wapens voelen inmiddels steeds vertrouwder aan, maar brengen echt dat gevoel dat je onderdeel uit maakt van een gevecht tijdens de Eerste Wereldoorlog. Overigens is het ook echt zo dat wanneer je een sniper gebruikt de zon letterlijk in je scoop schijnt en je zicht vermoeilijkt, dus houd daar vooral rekening mee als je denkt iemand even van 100 meter of meer neer te kunnen knallen.
Intense gameplay!
Gallipoli speelt zich namelijk af in de Eerste Wereldoorlog en in die tijd waren de wapens nou eenmaal niet zo geavanceerd. Een van de meest iconische wapens zagen overigens wel het licht tijdens deze oorlog (M1911) en de Lewis machinegeweer, maar dat zijn wel de wapens die enigszins snel kunnen herladen en schieten. De overige rifles en handwapens zijn erg traag qua mikken en herladen en daar zit juist de intensiteit in. Als je ook maar één keer een kogel mist, kan dat meteen einde verhaal betekenen.
Daarentegen kan een kogel die je mist juist ervoor zorgen dat een tegenstander zijn concentratie verliest en de adrenaline bij hem in kickt. Immers jaag je de tegenstander het stuipen op het lijf en dat resulteert in het feit dat het mikken stukken minder nauwkeurig gaat door dat de hartslag door het plafond gaat. Overigens geldt dat dus ook voor jouw wanneer een vijand jouw onder vuur neemt. Dit wordt echter nog intenser wanneer jij een vijand onder vuur neemt met een van de vele LMG’s of mortieren, maar dus ook vice versa.
Bovendien hoeft het dus niet zo te zijn dat wanneer je geraakt wordt dat je weer mag uitkijken naar een andere spawnpunt, want voor het eerst in de WW1 serie kunnen andere teamgenoten je weer terug brengen in het land van de levenden. Uiteraard is dat alleen mogelijk als je op een niet dodelijke plek bent geraakt en betekent een kogel in je hoofd natuurlijk wel gewoon dat je weer in het menu zit te scrollen.
Elk potje bestaat uit een aantal squads waarbij elke speler een bepaalde rol kan vertolken. Deze rollen (klassen) zijn erg goed te vergelijken met die van games als Battlefield. Zo kunnen Stretcher Bearers (Medic) neergeschoten bondgenoten sneller op de voet helpen, brengt de Ammo Bearer (Support) extra ammunitie met zich mee die hij kan delen en is er een Officer klasse die niet alleen tactische bevelen kan uitdelen, maar ook extra vuurkracht kan oproepen, waardoor je het gevecht kunt kantelen.
Echter willen deze verschillende klassen niet zeggen dat alles waarin zij gespecialiseerd vastligt. Zo kunnen alle andere klassen hun teamgenoten omhoog helpen (al duurt dat wel langer dan bij een “Medic”) en kan iedereen bepaalde voorwerpen bouwen, zoals Supply stations, mortieren of LMG’s. Echter verschilt per klasse wel wat je daarnaast kunt maken. Zo kan een Sniper een klein schermpje maken om zichzelf enigszins te beschermen en een engineer juist weer dingen als prikkeldraad, loopgraafbarricades en zandzakken om sectoren te verdedigen.
Aanvallen!
Wat ook nieuw in Gallipoli is, ten opzichte van de vorige drie games van Blackmill Games, is dat je nu twee gebieden kunt veroveren/ verdedigen. Het ene gebied fungeert als hoofdkwartier en de andere als ondersteunend gebied. Dit geeft spelers een extra kans om of sneller bij hun hoofdkwartier (of die van de vijand) te komen en daarmee dus ook extra mogelijkheden om de tegenstander van de flanken aan te kunnen vallen.
Elk potje bestaat uit het zo lang mogelijk proberen te verdedigen van die gebieden of juist deze zo snel mogelijk zien te veroveren. Dit proces herhaalt zich dan een aantal keer en degene die het langst stand weet te houden of juist alles weet te veroveren, komt als winnaar uit de bus. Leuk detail is wel dat tijdens het aanvallen je niet alleen het gebied moet zien te veroveren door met meer teamgenoten in een bepaald gebied te blijven staan, maar dat je ook objecten moet opblazen of juist moet zien neer te zetten voordat je weg kunt vervolgen naar de volgende sector.
Als je dit combineert met de intense gameplay (iedere stap kan je laatste zijn) en daarbij ook nog een steeds chaotisch wordende muziekje op de achtergrond heb je een goed idee van wat je in Gallipoli te wachten staat.
Constante adrenalinerush!
Om heel eerlijk te zijn heb ik de game nu zo’n 25 uur gespeeld (inclusief de vele netwerktesten die de afgelopen tijd werden gehouden) en heb ik het geluid van de muziek helemaal uitgezet omdat het echt intens werd! De muziek wordt naarmate het potje volgt steeds heftiger en ik merkte dat het steeds moeilijker werd om mijn kop erbij te houden. Helemaal als je die laatste zone moet verdedigen, de vijanden het tot overtime weten te halen en de muziek, net als het potje, tot een hoogtepunt lijkt te reiken! Dat weergeeft in mijn optiek wel precies wat de ontwikkelaars in gedachten hadden: intense gevechten die eigenlijk gewonnen worden door goede tactische zetten en voornamelijk samenwerking met je squad en de rest van jouw alliantie!
Helemaal perfect is Gallipoli helaas niet, want her en der zagen we wat opmerkelijke gebeurtenissen. Zo hebben we de game in eerste instantie alleen tegen bots gespeeld en klommen die op bepaalde gebieden op onzichtbare muren. Echter zul je daar zeer waarschijnlijk weinig van merken aangezien de lobby’s inmiddels gevuld worden met echte spelers. Ook was er nog een bug waarbij je soms helemaal niet meer kunt Adsen of bij een sniper dat je inzoomt, maar niet meer het gebied ziet waar je daadwerkelijk op aan het richten bent. Het zijn gelukkig maar hele kleine smetjes op een game die je zoveel plezier gaat leveren!
Uitgever: Blackmill Games
Ontwikkelaar: Blackmill Games
Releasedatum: 20 augustus 2026
Platforms: PC, PlayStation 5 en Xbox Series S/ X
Gespeeld op: Lenovo Legion 7
