Na het succes van de eerdere Mario-film keert Nintendo terug naar de bioscoop met The Super Mario Galaxy Movie. Dit keer wordt de sprong naar de kosmos gemaakt, met een visueel spektakel dat duidelijk laat zien hoe ver animatiefilms de afgelopen jaren zijn gekomen.
Prachtige animatie
Wat direct opvalt, is de indrukwekkende kwaliteit van de animatie. Elk detail lijkt met zorg uitgewerkt: van de texturen van objecten tot de manier waarop licht en beweging samenkomen in dynamische scènes. De film oogt vloeiend en levendig, alsof hij rechtstreeks uit de gamewereld is getild. Het resultaat zijn momenten die visueel echt indruk maken.
Een simpel verhaal
Toch is het verhaal minder overtuigend. De plot blijft vrij eenvoudig: Rosalina wordt ontvoerd door Bowser Jr., die zijn vader probeert te redden en zijn goedkeuring zoekt. Tegelijkertijd worstelt Mario met zijn eigen onzekerheden, terwijl hij dichter bij Peach probeert te komen. Hoewel er thematisch iets te halen valt rondom liefde en toewijding, voelt het verhaal vooral als een kapstok om de actie en personages van scène naar scène te brengen. Nu mis ik de achterliggende gedachte van die thema en had daar iets meer van willen zien.
Het is niet erg dat de film een simpel verhaal heeft, maar het is een gemiste kans. Animatiefilms bieden een mogelijkheid om werelden te creëren die je niet heel vaak in live-action ziet. De mogelijkheden om het verhaal visueel tot leven te bregen zijn eindeloos. Ik vind het ook geen valide excuus door het een “kinderfilm” te noemen; ook kinderen hebben het recht om een film met een sterk verhaal te hebben. Ookal begrijpen ze het pas later. Studio Ghibli doet dit al jaren. Nu verwacht ik geen film op dezelfde kwaliteit, maar een poging was mooi geweest.
Dat betekent niet dat de film geen plezier biedt. Integendeel: de humor, die vaak bewust flauw en wat overdreven is, past goed bij de toon en zorgt regelmatig voor lachmomenten. Wel is het type humor niet voor iedereen weggelegd, wat invloed kan hebben op hoe je de film ervaart. Als je geniet van flauwe humor, dan ga je geheit lachen tijdens The Super Mario Galaxy Movie! Ook de stemmencast levert sterk werk. Chris Pratt (Mario), Charlie Day (Luigi), Anya Taylor-Joy (Princess Peach), Keegan-Michael Key (Toad) en Jack Black (Bowser) keren terug en brengen hun A-game!
De terugkerende cast moet de spotlight delen met de nieuwkomers. Namen als Brie Larson (Rosalina), Glen Powell (Fox McCloud), Benny Safdie (Bowser Jr.) en Donald Glover (Yoshi) voegen duidelijk iets toe aan het geheel. Het voelt alsof ze daadwerkelijk bij de cast horen en niet alsof ze gecast zijn puur vanwege hun naam. Hun energie en plezier zijn hoorbaar, wat bijdraagt aan de charme van de film.
Ode aan muziek
Een van de grootste pluspunten is zonder twijfel de muziek. Componist Brian Tyler heeft de iconische soundtrack uit de games opnieuw vormgegeven op een manier die perfect aansluit bij het filmische karakter. De bekende melodieën krijgen een nieuwe lading en versterken de belangrijkste momenten in de film, zonder hun oorspronkelijke charme te verliezen.
Conclusie
The Super Mario Galaxy Movie is geen perfecte film. Het verhaal mist diepgang en had meer kunnen bieden. Maar dankzij de indrukwekkende animatie, sterke muziek en duidelijke liefde voor Nintendo’s rijke geschiedenis, is het wel een hele vermakelijke ervaring. Voor fans van de franchise is dit dan ook een aanrader om op het grote scherm te beleven!
