Infinity Ward komt inmiddels met het zevende deel van Modern Warfare, maar Call of Duty Modern Warfare 4 lijkt de serie dan echt af te sluiten. Weet Infinity Ward het ook op een waardige manier af te sluiten? Je leest het in de review!
Een singleplayer als vanouds…
In Call of Duty: Modern Warfare 4 wordt het verhaal van de reboot vervolgd en volgen we voornamelijk het avontuur door de ogen van Captain Price en de Zuid-Koreaanse soldaat Park Hyun-Jun. Waar Price op jacht gaat naar Makarov en degenen die daar weer boven staan, vecht Park een oorlog uit op eigen grondgebied tegen de Noord-Koreanen.
Uiteraard zullen we hier geen spoilers plaatsen, maar beide oorlogen blijken toch echt een gemeenschappelijke vijand op te leveren in de vorm van een persoon genaamd ‘The Archer’. Deze bad guy wordt vertolkt door niemand minder dan Mads Mikkelsen en als je dat eenmaal weet, kun je wel een beetje verwachten hoe absurd het verhaal kan worden. Geloof me: je zult echt dingen meemaken die je liever niet had willen meemaken.
Met nieuwe hoogte- en dieptepunten
De singleplayer begint eigenlijk vrij rustig met een gedeelte waarin Park met een aantal van zijn kameraden een supermarkt binnengaat. Er wordt gelachen en er is zelfs een mogelijkheid om een van je teamgenoten in de zeik te nemen met een bepaald soort voedsel (iets met vis en pis). Maar nadat de boodschappen zijn betaald, slaat de sfeer ineens 180 graden om en wordt Zuid-Korea aangevallen door het noordelijke deel van het land.
Dit soort momenten wisselen elkaar gedurende de pakweg 6 tot 8 uur durende singleplayer af. De campagne biedt echt een aantal heerlijke hoogtepunten, maar kent ook behoorlijk diepe dieptepunten, zonder daarbij echt af te stappen van de formule die de Modern Warfare-serie zo goed maakte. Het is echt lang geleden dat we zo hebben genoten van een Call of Duty-campagne en dat mag dan ook best even benoemd worden.’
Een multiplayer waar je wel van moet houden
Waar de redactie waarschijnlijk iets minder tijd in zal spenderen, is toch de multiplayer. Er is op zich niets mis mee, maar het is toch weer het standaardriedeltje. Kleine levels met veel ruimte voor campers, in combinatie met de wat tragere gameplay-elementen van deze versie. Je merkt meteen dat het allemaal niet meer zo snel gaat als bijvoorbeeld in MW3 en Black Ops 7, maar gelukkig ligt het tempo wel iets hoger dan in MW2 uit 2022.
Daarbij keren persoonlijke frustraties terug in de vorm van de heartbeat sensor (de baby monitor), maar zijn er nu ook weer scopes die je letterlijk wallhacks geven. Ik ben op zich blij dat het niet meer zo’n chaotische shooter is waarbij de ‘sweats’ je om de oren vliegen en je al dood bent voordat je überhaupt je wapen kunt optillen. Dit niveau van gameplay zorgt er echter juist weer voor dat ergens voor dood in een hoekje liggen een hele makkelijke strategie wordt om kills te maken.
Gelukkig voelt niet ieder potje zo aan, maar zowel tijdens de beta als nu heb ik vaak gemerkt dat het allemaal eigenlijk niet meer zo leuk aanvoelt als voorheen. Dat wordt helemaal frustrerend wanneer je soms het idee hebt dat je een heel magazijn op iemand kunt leegschieten zonder de tegenstander om te leggen, om vervolgens zelf met vier kogels geraakt te worden en alweer klaar te zijn om te respawnen.
Maar als je net als ondergetekende van wat grotere levels houdt, biedt Ground War gelukkig uitkomst. Hier nemen twee teams van 24 spelers het tegen elkaar op in een groot level. Dat zorgt ervoor dat je minder snel echte campers tegenkomt, met uitzondering van de snipers die ergens in de bosjes liggen te wachten. Het voelt allemaal erg aan als de Conquest-modus van Battlefield, maar zonder dat Ground War zijn eigen identiteit verliest. En laten we eerlijk wezen: dankzij de destructie blijft Battlefield op dat gebied toch heer en meester.
Dit zijn overigens niet de enige redenen om niet zo vaak terug te keren naar de multiplayer, want er is namelijk nog een andere component die aandacht vraagt en waaraan ondergetekende ook graag gehoor geeft.
DMZ: De Call of Duty-extraction shooter als toetje
In Call of Duty: Modern Warfare 4 keert namelijk de DMZ-modus terug. Waar Infinity Ward in 2022 al experimenteerde met een bèta en deze modus helaas vrij snel liet doodbloeden, lijkt men van dat lesje echt heel veel geleerd te hebben. Ongetwijfeld heeft men ook gekeken naar andere extraction shooters, want DMZ voelt nu eigenlijk als een extra game binnen Modern Warfare 4. En dat bedoel ik absoluut als compliment.
De modus biedt namelijk zoveel content dat je ondertussen wel een parttimebaan op je cv mag toevoegen als Extraction Private en inventarisbeheerder. Het draait namelijk niet alleen om het voltooien van missies en het verzamelen van loot. Je kunt ook je wapens aanpassen, je armor verbeteren, skills toevoegen en ervoor zorgen dat je de juiste resources verzamelt voor je wapens en gear. En dan is er natuurlijk ook nog het uitvoeren van al die plannen.
Dat doe je allemaal in het fictieve gebied genaamd Hajin, dat zich ergens op de grens van Noord- en Zuid-Korea bevindt. Dit level bestaat uit verschillende gebieden. Uiteraard zijn er plekken waar je hele goede loot kunt vinden en gebieden waar de buit wat minder interessant is. Je moet er echter wel rekening mee houden dat je voor de beste loot ook goede gear en wapens moet meenemen. Immers, neem je daarmee veel meer risico, doordat er niet alleen meer vijanden aanwezig zijn, maar ook sterkere tegenstanders met goede pantserbescherming. En dan zijn er natuurlijk ook nog andere operators die op de loer liggen.
Ik zal eerlijk toegeven dat DMZ echt van goede huize moest komen om mij te overtuigen. Na ruim 240 uur in Arc Raiders te hebben gestoken, was ik daarvoor al een tijdje op zoek naar een opvolger voor The Cycle: Frontier, waar ik ook zo’n 200 uur in had zitten. Extraction shooters begonnen daardoor steeds meer aan te voelen als een extra baan, waarbij je alleen werd uitbetaald in betere in-game gear en XP.
Toch ben ik inmiddels weer helemaal in de ban geraakt van DMZ. Ik ben nog net niet zo enthousiast dat ik pen en papier erbij pak om op te schrijven wat ik precies nodig heb om mijn gear te verbeteren, maar dat ik de smaak flink te pakken heb, mag duidelijk zijn.
DMZ weet de typische gameplay-elementen van Call of Duty bovendien uitstekend te combineren met die van een extraction shooter. Het gevoel dat er altijd gevaar op de loer ligt en je in een mum van tijd al je harde werk in rook kunt zien opgaan, blijft daarbij voortdurend aanwezig. Ik ga dan ook nog heel wat uurtjes in deze modus steken. Nou ja, in ieder geval totdat GTA 6 verschijnt.
Een waardige afsluiter van een goede serie
Wat dat betreft weet Call of Duty: Modern Warfare 4 de serie een waardige afsluiting te geven. De singleplayer eindigt op een manier waar je vrede mee kunt hebben, al zal dat niet voor iedereen gelden.
Wat ook opvalt, is dat Infinity Ward experimenteert met de manier waarop je de campagne speelt. Zo is er een missie waarin je kunt wisselen tussen verschillende operators. Dat deed me zowaar denken aan Battlefield 2, waarin je eveneens met verschillende eenheden aan de slag kon. Het geeft de missie een leuke extra dimensie en zorgt voor meer variatie.
Daarnaast bevat de campagne ook een missie die het beste omschreven kan worden als een lightversie van DMZ. Hierin ga je in een groot gebied op zoek naar resources voor je team, waarmee je nieuwe wapens en gear kunt vrijspelen. Ondertussen moet je ook nog verschillende missies uitvoeren om het verhaal verder te brengen.
Wat dat betreft is het jammer dat de multiplayer weinig nieuws te bieden heeft en zelfs als een stap achteruit aanvoelt. Het blijft een vrij lineaire shooter, waarbij de levels bestaan uit smalle gangen die weinig ruimte bieden om jezelf uit benarde situaties te manoeuvreren. Natuurlijk zijn er gadgets die je daarbij kunnen helpen, maar daarvoor moet je toch echt flink wat uren grinden.
Gelukkig biedt de game met Ground War nog een alternatief en natuurlijk is er ook DMZ, waar ondergetekende inmiddels helemaal van in de ban is. DMZ kan voor sommige spelers zelfs de belangrijkste reden worden om Modern Warfare 4 aan te schaffen. Dat zegt nogal wat over de aantrekkingskracht van deze modus.
Uiteindelijk heeft Infinity Ward met Modern Warfare 4 een bijzonder compleet pakket afgeleverd. De campagne biedt een heerlijke Call of Duty-ervaring, terwijl DMZ voor ontzettend veel extra speeluren zorgt. De traditionele multiplayer blijft daarentegen wat achter en voelt op sommige momenten zelfs als een stap terug. Dat neemt echter niet weg dat Modern Warfare 4 een bijzonder sterke afsluiter is geworden, waarbij vooral de singleplayer en DMZ de show stelen.
Uitgever: Activision Blizzard/ Xbox
Ontwikkelaar: Infinity Ward
Releasedatum: 23 oktober 2026
Platforms: PC, PlayStation 5, Xbox Series S/ X en Nintendo Switch 2
Gespeeld op: Lenovo Legion 7
