Final Fantasy 7 Rebirth verscheen eerder al op de PlayStation 5 en PC, maar is nu ook op de Xbox en Nintendo Switch 2 te spelen. Wij waren voornamelijk benieuwd hoe de game zich op de Switch 2 staande houdt ten opzichte van de eerder uitgebrachte versies. Hoe die ervaring was, lees je terug in deze review!
De Switch 2 blijft maar verrassen
Toen de specs van de Switch 2 werden aangekondigd, hadden we niet verwacht dat grote open wereld games als Final Fantasy 7 Rebirth naar de hybride console zouden komen. Sterker nog we waren aangenaam verrast dat het eerste deel erop verscheen en de ervaring was dusdanig goed dat we eigenlijk wel erg nieuwsgierig werden hoe diens opvolger het zou doen.
Immers zit er een groot verschil tussen die delen, want het eerste deel is lineair en diens opvolger een grote open wereld game en om heel eerlijk te zijn, draait de Switch 2 deze eigenlijk gewoon bijna net zo goed als op de consoles van de concurrentie. Natuurlijk heeft Square Enix wat water bij de wijn moeten doen en ziet de game er misschien niet zo gelikt uit, maar het speelt eigenlijk heel soepel. Je merkt her en der wel dat de frame rate wat drops hebben (voornamelijk in drukke gebieden en als je de camera veel draait) en dat de resolutie niet altijd even scherp is, maar tijdens het spelen van de game zijn er geen erge crashes geweest of andere vervelende dingen gebeurd.
Een enkele keer gebeurde het dat personages op vreemde plekken vast bleven staan of dat ze rondjes bleven lopen, maar daar blijft het eigenlijk wel bij. Nou ja, een keer was het zo dat het even leek alsof er lag was en Cloud op een bepaalde plek niet verder leek te kunnen, terwijl dat gewoon in een open ruimte was. De cycli was gelukkig heel makkelijk te doorbreken door gewoonweg een rol de andere kant op te maken.
Ondanks dat de game veel eist en er echt wel concessies zijn gedaan door Square Enix blijft het een genot om deze game te ervaren. Zo is er veel pop-in, aangezien de assets van de game nog aan het inladen zijn en staan vijanden stil, wachtend tot je dicht genoeg bent zodat hun animaties aan de praat kunnen. Het zijn gelukkig niet hele vervelende concessies, maar je moet wel weten dat deze versie niet de “beste” versie.
Een geweldig avontuur
Echter kunnen Switch 2-gebruikers die de game nog niet hebben gespeeld en na de eerste remake verder willen een grandioos avontuur verwachten. Daarin vervolgen spelers het verhaal en laten Midgar achter zich om een grote wereld te verkennen en hun missie te voltooien.
Daarbij geeft de game je het gevoel dat je met een groep vrienden op reis gaat en doordat je nu 24/7 met ze omgaat je ze pas echt begint te kennen. De gesprekken zijn soms heel vermakelijk met wat plaagstootjes hier en daar, maar kunnen ook zo in no-time omslaan in ongemakkelijk conversaties.
Daarnaast introduceert het spel ook nieuwe personages, waardoor het dynamiek in je team verandert en daarmee ook de gesprekken. Om nog maar even te zwijgen over de locaties die er worden bezocht en daarmee sommige personages weer terug brengt na hun leven voordat ze bij Avalanche besloten te gaan rebellen. Hierbij krijgen we dan ook een inkijkje op hoe sommige consequenties in het verleden toch een behoorlijk litteken bij sommige achter hebben gelaten.
Waar het in sommige games misschien zou lijken alsof de focus op het verhaal uit het oog lijkt te hebben verloren, weet Square Enix de balans perfect in het midden te houden!
Fantastische gameplay
Fantastische gameplayDat geheel wordt gecomplementeerd door de fantastische gameplay. Om heel eerlijk te zijn, heb ik voor deze review heel wat van de cut scenes overgeslagen, zodat de focus echt op de gameplay kon. Immers ben ik de game in november opnieuw begonnen, omdat ik de game ook op de PlayStation 5 Pro wilde ervaren (helaas kom ik door gebrek aan vrije tijd nog niet verder).
Echter blijft ook de gameplay op de Switch 2 net zo goed als bij de andere versies. Ook hierbij kun je soms wat framerate drops krijgen, maar over het algemeen blijft de game vrij consistent draaien. Ondanks hoeveel chaos er soms op het scherm voorbij komt.
De gevechten zijn grotendeels hetzelfde gebleven als in het eerste deel, maar dan met wat kleine verbeteringen, waardoor het allemaal nog wat intuïtiever aan voelt. Daarbij geeft de game je zo veel mogelijkheden om jouw beste team samen te stellen en welk personage beter gebruikt kan worden voor het grove werk en welke juist meer de ondersteunende factor in je team kan zijn.
Dit geheel wordt aangevuld met diverse soorten gadgets die je kunt kopen, maar ook zelf kunt craften. Daarmee kun je weer nieuwe soorten materia aan je arsenaal toevoegen, wat weer gepaard gaat met perks voor je personage tot nieuwe magische aanvallen en meer. Je kunt echt uren zoet zijn met het samenstellen van wat voor jou het beste werkt, maar je kunt (gelukkig) ook een heleboel overlaten aan de game zelf. Denk hierbij aan de balans van je wapens, maar ook dat je kunt instellen dat je een melding krijgt als je alle grondstoffen hebt gevonden om een bepaald item te kunnen maken.
Bovendien weet de game ook weer een goede balans te vinden qua missies, want je kunt besluiten om het verhaal te volgen en al het andere achterwege te laten (al lukte me dat niet eens voor deze review), maar er is echt veel meer te doen dan alleen maar vijanden te verslaan en door te gaan na het volgende gebied waar weer een vijand is. Zo zijn er allerlei mini-games te spelen, waarvan Queen’s Gambit toch wel de grootste is.
Deze kaartgame zou eigenlijk een standalone game verdienen, want het is een zeer verslavend spel. Het is best makkelijk te leren, maar desondanks toch behoorlijk uitdagend kan zijn. Je hebt wat dat betreft soms ook wel een klein beetje geluk nodig met hoe de kaarten geschud worden, maar ook daarin heb je zelf voor een deel de hand in. Immers bepaal je namelijk je eigen deck met kaarten en kun je bij het begin van elk potje de kaarten die je niet meteen wilt/ kunt gebruiken van je stapel. Daarna moet je echt je tactiek gaan bepalen met de kaarten die je dan wel hebt en ik waarschuw alvast: begin er niet aan als je de game voor het verhaal speelt. Het is namelijk gewoonweg een veel te verslavende game!
Ideale vakantiegame?!
Ik kan nog wel uren door blijven ratelen over waarom Final Fantasy 7 Rebirth een geslaagde port is voor de Nintendo Switch 2, maar je moet het eigenlijk zelf ervaren. Ik kan me voorstellen dat als je de game op de PC hebt gespeeld en eventueel ook nog een handheld PC in huis hebt je eerder die versie speelt. Persoonlijk heb ik de game nog (niet) op de PC gespeeld, maar ik denk ook niet dat dit gaat gebeuren. Met de PlayStation 5(Pro) en Switch 2-versie heb ik inmiddels al zeker een uur of 70 in Rebirth zitten en hoewel ik de game geweldig vindt, is mijn vrije tijd net te schaars om een vierde keer te beginnen.
Echter zie ik het wel voor me dat mijn Switch 2 mee gaat op vakantie en ik de game daar nog even helemaal uit ga spelen. De handheld versie is echt indrukwekkend en daarnaast blijft het een game die lekker wegspeelt. Veel beter dan dit kan het toch haast niet?!
Uitgever: Square Enix
Ontwikkelaar: Square Enix
Releasedatum: 2 juni
Platforms: PC, PlayStation 5, Xbox Series S/ X en Nintendo Switch 2
Gespeeld op: Nintendo Switch 2
