Eens in de zoveel maanden komt er een game op je radar die je graag wil testen. Bij ondergetekende was dat Duskfade, een kleurrijke platformer van het onbekende Weird Beluga. In de review lees je of de game weet te overtuigen!

Zoals het klokje tuis tikt

In Duskfade ga je aan de slag als Zirion, die op bezoek wil gaan bij zijn zus, maar die heeft zich opgesloten in een atelier om te experimenteren. Echter loopt een van haar experimenten flink uit de hand en wordt ze opgesloten in een mysterieuze “Clock Tower”. Gelukkig is dat iets waar ze zich niet heel vreemd hoeft te voelen, aangezien hun familie bestaat uit klokkenmakers. Het verhaal van de game heeft vooral in het begin niet heel veel om het lijf en komt wat langzaam op gang, maar daar moet de game het ook niet van hebben. Later gaat het verhaal wat dieper in op verlies, rouw en leren omgaan met veranderingen.

Gelukkig zorgt het mechanische vogeltje Cuckoo daar wel voor wat luchtigere gesprekken en biedt de game droge dialogen, maar ook referenties naar films en memes, waardoor het niet de hele tijd als zware kost aanvoelt. De relatie tussen Cuckoo en Zirion groeit dan ook in de game en weet precies de verhouding tussen plagerig en grappig te behouden.

De kleuren spatten ervan af!

De visuals van de game zijn namelijk het paradepaardje, want wat ziet deze game er ontzettend gaaf uit! Duskfade heeft een kleurrijke, gestileerde 3D-artstijl die aanvoelt als een moderne interpretatie van de klassieke PlayStation 2/ GameCube-platformers. De wereld combineert cartooneske character designs met sprookjesachtige omgevingen, steampunk-achtige klokmechanismen en een flinke dosis magie. Vooral de belichting geeft het geheel een bijna schilderachtige, dromerige uitstraling.

Daarbij is de game grotendeels lineair met wat grote gebieden er tussendoor. Deze gebieden variëren behoorlijk en bevatten allerlei geheimen, die je ook beloningen kunnen opleveren. De combinatie van het visuele spektakel en de vele geheimen die de game te bieden heeft, zorgen ervoor dat je toch elk gebied wel helemaal uitkamt, want je wil immers niks missen!

Dit geheel wordt gecomplementeerd door steeds veranderende gameplay, want je krijgt gedurende je avontuur steeds andere gadgets waarmee je door de gebieden kunt ontdekken. Denk hierbij aan een grijphaken en rails waar je op kunt rijden en dat zorgt ervoor dat het ontdekken van de verschillende gebieden steeds leuk blijft.

Zweverige gameplay

De gameplay zelf bestaat uit meer dan alleen gebieden verkennen en vulkanen trotseren, want in elk gebied wachten er hele hordes aan vijanden. De gevechten zijn ansicht prima te doen, maar voelen vaak erg zweverig aan. Je kunt op een vijand locken, zodat je daar de aanval op kunt focussen, maar vaak merkte ik dat niet de dichtstbijzijnde vijand werd gemarkeerd, maar een die net even wat verder wegstond.

Dit zorgde soms voor wat hachelijke momenten en dat is soms best frustrerend, vooral wanneer er soms groepjes van vijf of meer vijanden je op staan te wachten. Daarbij voelt de gameplay over het algemeen net wat te losjes aan en hoewel dat de snelheid ten goede komt, zorgt het er wel voor dat je echt even een tijdje nodig hebt om het onder de knie te krijgen.

Wat dat betreft is het vechten juist heel anders dan het platformen, want daar vlieg je vaak van hot naar her en maak je dubbele sprongen met een dash vooruit om bepaalde platformen te gebruiken. Bij de gevechten is het juist wat slimmer om even de kat uit de boom te kijken om te zien welke aanvallen de vijanden hebben en hoe je daar het beste op kunt reageren. Er is weinig mis mee, maar het doet ook niks unieks. Zelfs de verschillende vaardigheden en een wapen die je ontgrendeld zorgen er niet voor dat dit niet meer dan basic blijft.

Echter maken de grote baasgevechten wel weer een hoop goed, want die brengen een combinatie tussen een daadwerkelijk gevecht en de platformelementen die je daarvoor hebt gezien. Zo moet je een vijand benaderen over lava door je grijphaak te gebruiken. Om het nog zenuwslopender te maken, moet je dat dan ook nog binnen een bepaalde tijd doen, want immers loopt het gebied vol met lava. Dit element was echt uniek en zorgde voor wat meer spanning en brengt daardoor ook wat gewenste variatie tijdens de gevechten.

Een prima begin

Duskfade is in heel veel dingen een ode aan de platform klassiekers van de GameCube en PlayStation 2 en brengt deze voor het overgrote deel naar een nieuwe generatie. Helaas is de gameplay net wat te zweverig en kampt de game af en toe wat technische mankementjes (framedrops en lip sync die niet helemaal goed loopt), maar als je eenmaal de wereld in stapt wil je eigenlijk elk hoekje ervan hebben gezien. Immers biedt de game een aantal gevarieerde gebieden waarvan de enige nog mooier is dan de ander.

Ondergetekende hoopt dat deze game pas het begin is van een franchise en als de ontwikkelaar de minpunten van deze game weet aan te pakken/ te verbeteren we gewoon een klassieker in de maak hebben.

Uitgever:  Fireshine Games
Ontwikkelaar: Weird Bulaga Weird Bulaga
Releasedatum: 13 augustus 2026
Platforms:  PC, PlayStation 5, Xbox Series S/ X en Nintendo Switch 2
Gespeeld op:  Nintendo Switch 2